 |
| © foto Annaleen Louwes |
GIOIELLO OLANDESE D'AUTORE
Een tentoonstelling in Padova (Padua) Italië 1990/1991, één van de laatste waar Marion aan mee deed.
Ze is ziek en moe, haar linkeroog draait weg.
Ze kijkt alsof ze het zelf weet.
maandag, december 12, 2011
dinsdag, december 06, 2011
Hollands Glorie 1988
Bij het herinrichten van de boekenkast kwam ik een oude Art Aurea (4/1988) tegen met daarin dit werk van Marion uit 1988. Ik dacht dat het maar op één tentoonstelling te zien is geweest.
Deze 'Hollands Glorie' zou prima gepast hebben in de tentoonstelling 'Ontketend! Grenzeloze sieraden'
die nog tot 5 februari in het museum voor moderne kunst arnhem te zien is.
Voor zover ik weet is het in het bezit van een particuliere verzamelaar.
maandag, mei 31, 2010
zondag, april 18, 2010
S A M E N W E R K I N G
In 1979 maakte Marion een serie broches gebaseerd op 'Orde lintjes'. Die maakte ze samen met Henriëtte Wiessing die het kleurige borduurgaren tot mini weefsels om toverde.
Als grap bedachten zij de Firma SMEED & WEEF, waarvoor dit het visitekaartje was. Ik denk dat dit niet meer dan een proefweefsel was, waaraan ze een label hingen.
Ik vond het in een doos met archiefmateriaal.
Als grap bedachten zij de Firma SMEED & WEEF, waarvoor dit het visitekaartje was. Ik denk dat dit niet meer dan een proefweefsel was, waaraan ze een label hingen.
Ik vond het in een doos met archiefmateriaal.
vrijdag, maart 26, 2010
Wanneer Marion deze vaas precies maakte weet ik niet meer, ik denk begin negentiger jaren. Hij is niet gesigneerd e/o gedateerd.
Zonder binnenvaas is hij alleen geschikt voor droogbloemen, er zitten gaten in, sommigen zo bedoeld anderen niet. Hij is opgebouwd uit 'klodders' klei, zoals ook de 'bergjes' op de spiegeltafel uit 1992.
De kleur is overwegend 'zwart grafiet' met enkele kleuraccenten op de oren. Voor mij is het een topstuk en een dierbare herinnering.
donderdag, januari 07, 2010
TENTOONSTELLING MAKEN
Alweer zeventien jaar geleden stond mijn opslag vol met gipsen boomstronken en kabouters. Voor mij waren ze zoals ze uit de mal kwamen -puur maagdelijk wit- al klaar. Maar Marion wilde kleur en zo geschiedde.
Achteraf gezien denk ik dat ik gelijk had: het blauw van de kabouters en het geel/goud van de stronken leidde de aandacht teveel af van het werk in de lampionnen, ook als je het ziet als één presentatie. (Gesamtkunstwerk)
Achteraf gezien denk ik dat ik gelijk had: het blauw van de kabouters en het geel/goud van de stronken leidde de aandacht teveel af van het werk in de lampionnen, ook als je het ziet als één presentatie. (Gesamtkunstwerk)
zondag, december 27, 2009
S C H A A K T A F E L en -S T U K K E N 1970
© foto Hans Hoogland 1970
© foto Hans Hoogland 1970Eén van de weinige dingen die Marion echt ontworpen heeft zijn deze schaakstukken, de kokers ervoor en een tafel met schaakbord. Ik meen dat de vraag er een te ontwerpen van een bevriende schaker kwam.
De stukken zijn van aluminium rondstaf, blank en zwart geanodiseerd. De vorm ontstond door doorboring en variaties daarop. De eerste stukken maakten we met de hand, ik deed de doorboringen en het zaagwerk en Marion werkte ze af en polijstte de stukken. Het resultaat voldeed niet aan onze eisen vandaar dat we besloten de vijf exemplaren die we wilden maken aan een instrumentmaker over te laten. Die man boorde niet, maar freesde de gaten. Dat leverde een beter resultaat op waaraan minder af te werken was. Toch heeft Marion een aantal stukken af moeten keuren omdat de maatverschillen te groot waren.
De tafel is uit één stuk gemaakt van 1cm dik Perspex, waarop we de zwarte velden, grijs hebben laten zeefdrukken.
PerspexⓇ (Acrylaat, plexiglas) was in de zeventiger jaren een voor kunstenaars en ontwerpers nieuw materiaal dat vele (vorm) mogelijkheden bood. Hele interieurs werden er mee opgebouwd. Het was en is een prachtig materiaal, maar ongelooflijk kwetsbaar en zo statisch als wat, dus bijna niet schoon te houden, ondanks de snel in de handel verschijnende bussen met een zogenaamd 'anti-static' middel.
Het geheel, tafel en stukken was prachtig om te zien, maar er mee schaken was een ramp. Het onderscheid tussen de schaakstukken was te klein, het spel was daardoor niet goed te doorzien.
Van de vijf spellen en tafels die we hebben laten maken zijn er voor zover ik mij kan herinneren twee verkocht, één aan de opdrachtgever en de ander aan een museum. Van de vijf tafels heb ik er nog ééntje staan, een ander heb ik jaren geleden al verzaagd om ergens anders voor te gebruiken. Van de stukken moeten nog ergens onafgewerkte exemplaren liggen, maar ik weet niet waar.
De stukken zijn van aluminium rondstaf, blank en zwart geanodiseerd. De vorm ontstond door doorboring en variaties daarop. De eerste stukken maakten we met de hand, ik deed de doorboringen en het zaagwerk en Marion werkte ze af en polijstte de stukken. Het resultaat voldeed niet aan onze eisen vandaar dat we besloten de vijf exemplaren die we wilden maken aan een instrumentmaker over te laten. Die man boorde niet, maar freesde de gaten. Dat leverde een beter resultaat op waaraan minder af te werken was. Toch heeft Marion een aantal stukken af moeten keuren omdat de maatverschillen te groot waren.
De tafel is uit één stuk gemaakt van 1cm dik Perspex, waarop we de zwarte velden, grijs hebben laten zeefdrukken.
PerspexⓇ (Acrylaat, plexiglas) was in de zeventiger jaren een voor kunstenaars en ontwerpers nieuw materiaal dat vele (vorm) mogelijkheden bood. Hele interieurs werden er mee opgebouwd. Het was en is een prachtig materiaal, maar ongelooflijk kwetsbaar en zo statisch als wat, dus bijna niet schoon te houden, ondanks de snel in de handel verschijnende bussen met een zogenaamd 'anti-static' middel.
Het geheel, tafel en stukken was prachtig om te zien, maar er mee schaken was een ramp. Het onderscheid tussen de schaakstukken was te klein, het spel was daardoor niet goed te doorzien.
Van de vijf spellen en tafels die we hebben laten maken zijn er voor zover ik mij kan herinneren twee verkocht, één aan de opdrachtgever en de ander aan een museum. Van de vijf tafels heb ik er nog ééntje staan, een ander heb ik jaren geleden al verzaagd om ergens anders voor te gebruiken. Van de stukken moeten nog ergens onafgewerkte exemplaren liggen, maar ik weet niet waar.
© René van Haeften
Abonneren op:
Berichten (Atom)
